Bir depremin ardından umut etmek zor. 6 Şubat depremleri sonrasında bu umutsuzluğu birlikte yaşadık. Ancak hak mücadelesi var oldukça, umutlanmamız için her zaman bir aralık açılıyor. 6 Şubat cuma gününe iki gün kala, çarşambanın umut vadedeni Engelsiz Aile İnisiyatifi.
Depremden 11 şehir etkilenmişti. Bu illerde ana dili Arapça olan pek çok mülteci aile yaşıyordu. Bu ailelerin zihinsel engelli çocukları, dil engeli nedeniyle eğitimden uzaktaydı. Öğrenme güçlüğü yaşayan çocuklar ana dillerinden farklı bir dille karşılaşınca eğitim sürecinden kopabiliyordu. Depremle birlikte geçici barınma koşullarında yaşamanı sürdüren aileler için şartlar daha da zordu. Türkçe hazırlanmış, farklı alfabelerle yazılmış materyaller burada yaşayan birçok aile için ulaşılabilir değildi.
Bu ihtiyaçlar, Engelsiz Aile İnisiyatifinin deprem sonrası yaptığı gözlemlerle belirlendi. İhtiyaçlar, inisiyatifi harekete geçirdi. Zihinsel engelli ve depremden etkilenen mülteci çocukların ana dillerinde eğitime erişebilmesi için bir çalışma hazırladı. Günlük yaşam becerilerini destekleyen videolar, ailelere destek oldu. Haklara dair bilgileri mülteci ailelerin ana dillerinde görünüy kıldı. İnisiyatifin hazırladığı materyaller, sivil toplum örgütleri aracılığıyla ailelere ulaştı. Ebeveynler, çocukların eğitim sürecine daha aktif katılabildi. Eğitim yalnızca çocuklar için değil, aileler için de güçlendirici bir deneyime dönüştü.
Videolar, zihinsel engelli çocukların ve ailelerinin olası bir hak ihlalinde hangi kurumlara başvurabileceklerini anlattı. Destek mekanizmalarını Arapça tanıttı. Çalışma kapsamında hazırlanan kamu spotları ise, anadilde eğitimin bir ayrıcalık değil, bir hak olduğunu hatırlattı.
Bazen iyi bir başlangıç, büyük bir sistem değişikliği değil, bir çocuğa kendi dilinde sen yapabilirsin demektir. Engelsiz Aile İnisiyatifinin çalışma kapsamında hazırladığı videolara göz atmak için tıklayın.